Rozszczepienie światła

Rysunek: Zależność współczynnika załamania światła od długości fali dla stopionego kwarcu. Na wykresie pokazano. że światło o mniejszych długościach fali, dla którego współczynnik załamania światła jest większy, jest załamywane silniej przy wnikaniu lub wychodzeniu z kwarcu niż światło o większych długościach fali
\includegraphics{rysunki/rys20_3_1/rys20_3_1.eps}
Współczynnik załamania światła $ n$ w każdym ośrodku, z wyjątkiem próżni, zależy od długości fali światła. Ta zależność $ n$ od długości fali oznacza, że promienie świetlne, którym odpowiadają różne długości fali, będą załamywane pod różnymi kątami na tej samej powierzchni granicznej dwóch ośrodków. Jeżeli zatem wiązka światła zawiera promienie o różnych długościach fali, to w wyniku załamania zostanie ona rozszczepiona (to zjawisko rozszczepienia nazywane jest dyspersją chromatyczną). W przypadku takiego załamania światła, jak zilustrowane na rysunkach 20.2.1 i 20.2.2, rozszczepienie nie występuje, ponieważ rozważane tam wiązki świetlne są monochromatyczne (jednobarwne), tzn. tworzy je światło o jednej długości fali.
Rysunek 20.3.2: Rozszczepienie światła białego. Składowa niebieska jest załamywana silniej niż składowa czerwona. a) Przy przejściu z powietrza do szkła kąt załamania składowej niebieskiej jest mniejszy niż kąt załamania składowej czerwonej. b) Przy przejściu ze szkła do powietrza kąt załamania składowej niebieskiej jest większy niż składowej czerwonej
\includegraphics{rysunki/rys20_3_2/rys20_3_2.eps}
Rysunek 20.3.3: a) Trójkątny pryzmat rozdzielający światło białe na barwy składowe, b) Rozszczepienie zachodzi na pierwszej powierzchni załamującej i jest zwiększane na drugiej powierzchni
\includegraphics{rysunki/rys20_3_3/rys20_3_3.eps}
2013-01-27