Zjawisko fotoelektryczne

Wiązka światła o wystarczająco krótkiej fali skierowana na czystą powierzchnię metalu powoduje uwolnienie elektronów z tej powierzchni (światło wybija elektrony z powierzchni). To zjawisko fotoelektryczne wykorzystywane jest w wielu urządzeniach, m.in. w kamerach telewizyjnych, kamerach wideo i noktowizorach. Na poparcie swojej koncepcji fotonu Einstein użył jej do wyjaśnienia tego zjawiska. Zjawiska fotoelektrycznego po prostu nie da się zrozumieć bez fizyki kwantowej.
Rysunek 23.1.1: Aparatura używana do badania zjawiska fotoelektrycznego. Padająca wiązka światła oświetla elektrodę $ T$ , uwalniając z niej elektrony, które następnie zbierane są przez kolektor $ K$ . Elektrony poruszają się w obwodzie w kierunku przeciwnym do kierunku przepływu prądu zaznaczonego strzałką. Baterie i opornik suwakowy służą do wytworzenia i zmiany różnicy potencjałów pomiędzy elektrodą $ T$ a kolektorem $ K$
\includegraphics{rysunki/rys23_1_1/rys23_1_1.eps}
Rysunek 23.1.2: Zależność potencjału hamującego $ V_{stop}$ od częstości $ \nu$ światła padającego na elektrodę wykonaną z sodu w układzie doświadczalnym z rysunku 23.1.1 (dane opublikowane przez R.A. Millikana w 1916 r.)
\includegraphics{rysunki/rys23_1_2/rys23_1_2.eps}
2013-01-27